Лирика

Соболи. Стихи -

Соболи. Стихи

«Сибирь — руки протягиваю…» Сибирь — руки протягиваю. Сибирь — глаза раскрываю, Чьи-то песни подтягиваю, Своих не скрываю. Ничего не таю, не прячу, Ни радости, ни печали, На большую, видать, удачу Твои реки меня качали. На большую, видать, удачу Твои парни в глаза глядели. Сибирь, ты прости, что плачу, Плачу на самом деле. Я вдруг поняла — ты та сила, Что легко ношу. Ничего никогда не просила, Ничего не прошу. Жизнь моя, моя густодремная. Соболья да золотая, …

Светотень -

Светотень

Не ходи пустынною дорогой… Не ходи пустынною дорогой, Коль слывешь, красотка, недотрогой. Шалью скрой пылающий румянец, Как пойдешь с мужчиною на танец. Не гляди лукаво — черноглаза — Как в толпе услышишь: «Аза — аза!..» Спрячь тугие смоляные косы, Как вдогонку засвистят матросы. Улыбнулась — ямочки на щечках — Юность жаркая в отважных дочках! 31.03.1996 Смуглую Кармен — Не входит ли в сад?… Смуглую Кармен — Не входит ли в сад? — Ждете напрасно. Избранник — тореро! Бык поражен. Матадору — «VIVAT!» …

Зямны акіян -

Зямны акіян

КОТКА Я дому свайму пажадаць гатоў Разважную жонку — без лішніх слоў, Котку, што ціха на кніжках ляжыць, На ўсе поры года — адданых сяброў, Бо не магу без сяброў я жыць. ЛЕЎ Няшчаснае стварэнне, леў! Як каралі, ты змізарнеў. I сёння толькі ў Гамбургу, здаецца, Ты раскашэльваешся ў клетцы. ЗАЯЦ Не будзь, як эаяц той, юрлівы, Ці палюбоўнік палахлівы. Хай мозг працуе з сэрцам згодны I, як зайчыха, будзе плодны. ТРУСІК Я з ім пазнаёміўся ўчора I ўзяў бы, жывога, з ахвотай, Але ён жыве ля чабору У даліне …

Пан Тадэвуш, або Апошні наезд у Літве -

Пан Тадэвуш, або Апошні наезд у Літве

Кніга другая. Замак Змест: Паляванне з гончымі на асочанага. Госць у замку. Апошні з прыдворных расказвае гісторыю апошняга з Гарэшкаў. Позірк у сад. Дзяўчына ў агурках. Снеданне. Пецярбургскі анекдот пані Талімэны. Новы выбух спрэчкі за Кусага і Сокала. Інтэрвенцыя Робака. Прамова Войскага. Заклад. У грыбы! Хто з нас юнацкіх год не помніць, як, бывала, Ішоў са стрэльбай полем, свішчучы удала, Калі ні плот, ні вал ніякі не спужае, Калі мяжа не спыніць нават і чужая. Бо у Літве стралок, як тое судна …

Гражына

Эпілог выдаўца Калі ўсё ты. Чытач. Прачытаўшы цярпліва, Рэшты выдаць не хочаш, гэта мне не дзіва: Бо як зблытаны ніці, Не хапае ўтоку І цікавасць знікае ў гневе глыбокім. Чаму сам князь не ехаў, адправіў Гражыну? Чаму ў час не прыспеў у ліхую гадзіну? Ці сваёй яна воляй заступіла мужа? І чаму князь на немцаў павярнуў аружжа? Каб чакаў ты адказу, не знайшоў бы ты мэту, Ведай, аўтар, пісаўшы гісторыю гэту, Натаваў, што ён бачыў (бо быў у гэтым мейсцы), Ад сябе ж нават слова не дадаў нарэшце. Не хацеў …

Гражына

Эпілог выдаўца Калі ты ўсё, чытач, прагледзеўшы цярпліва, Канцом не задаволены, што і не дзіва, Бо хай цікавасць спраў як след не разматае, Дык тая, ненасычаная, запытае: Чаму князь жонку выправіў, а сам застаўся? Чаму прыбыць раней на бой не пастараўся? Ці мо сама княгіня рушыла ў вір бою? Чаму ўзняў Літавор сваю на немцаў зброю? Шукаць адказаў дастатковых — што карысці? Бо ведай, што і аўтар той, які калісьці Пра гэта напісаў (ён быў тады у месце), Спісаў, што знаў ці чуў, але маўчаў аб рэшце, …

Свіцязь

Балада Калі навагрудскія ўбачыш прасторы, Ракітнік разгалісты, нізкі, — Каня супыні ля плужынскага бору, Каб глянуць на возера зблізку. Гушчар лесу пахне чаборам і мёдам, Жывіцы настоем смалістым. Там возера Свіцязь, як шыбіна люду, Ляжыць паміж дрэваў цяністых. Калі пад'язджаеш начною парою І станеш да возера тварам, — Мігцяць зоркі ў небе, мігцяць пад табою Мігціць там і месяцаў пара. Не знаеш, — з-пад ног, можа, гэта шкляная Ідзе аж да неба дарога Ці неба шкляное скляпенне схіляе Табе аж пад самыя …

Голоса надежды -

Голоса надежды

Роман ПЛЮТА * * * Янтарной капелькой замерзшего стекла Скатилась ножка из-под юбки. Я взял ее за ноготь, и попробовал ее, Какая кислая! Прозрачна и желта… И подхватил за пятку — гнущуюся, длинную, И опустил в свой рот — всю, целиком, А проглотить забыл — так было вкусно! И упустил — чужая ножка чужому чужда… ОЛЕ Утром проснулись — шум, крики. Скорей к окошку. Падает снег. Черное море толпы кормят хлебными крошками. Хлынул — с неба на землю — рассыпался в воздухе снег. Настроены замки, дворцы — самосвалами, …

Евангелле ад Мамы -

Евангелле ад Мамы

Трыкірый Адгалоссе Трыкірый — Тры свечкі святла Айца й Сына й Духа Святога. Тры полымі вера звяла У полымя сэрца Бога. Трысвечча. Трохкутнік. Трысцё. Трысцен. Трыадзінства. Трыпутнік. Спрадвечча. Прадонне. Жыццё. I раскрыжаваны пакутнік. Cледам Эклезіяста * * * Усё — пачатак тла і лоўля дзьмушак, I млоснасць духу — ўсё лухта лухты. Спадаюць дні, як ягады ў гарнушак, I мы — як з дрэва існасці лісты. Ёсць марны дол — карэе ў ім карэнне, Ёсць неба мары — ў ім шумяць вярхі. I кожны долю сам сваю сустрэне, …

Стихи последних лет

Вопль Мы все умрём. От истины столь пошлой становится не по себе. Живущий между будущим и прошлым, и ты всеобщей подчинён судьбе. И что б ни говорили, ни писали от первых дней до нынешнего дня узнаем точно мы с тобой едва ли зачем тебя, его, меня родили матери и похоронят внуки, чтобы самим потом истлеть в гробу. И к Богу мы протягиваем руки – зачем такую нам избрал судьбу?! * * * Я, между прочим, пережил войну. Я помню эту тишину, что после взрыва бомбы оседает... Мать молодая, а уже седая. С ней, …

Я не падману: вершы, песні, балады -

Я не падману: вершы, песні, балады

Паляваньне на ваўкоў Рвуся з скуры, з усіх сухажылін, Каб праскочыць, пасьпець да пары! Аблажылі мяне! Аблажылі! Гоняць весела на нумары! Там з-за елак шчабечуць двухстволкі. Паляўнічы хаваецца ў цень. Там ваўкі сьнегам коўзкім паўзь ёлкі Скачуць, быццам жывая мішэнь… Там паляваньне на ваўкоў! Там паляваньне! Ату драпежнікаў, старых і шчанюкоў! Крычаць загоншчыкі, шалеюць псы з браханьня! На сьнезе кроў і плямы яркія флажкоў… Не на роўных гуляюць з ваўкамі Лесьнікі, ды рука не дрыжыць. Абцягнуўшы …

Вяртанне -

Вяртанне

ТРАСКА У кансероўцы зварухнулася траска. І плаўнікі запрацавалі, што вінты. У плаўнях морквы і лаўровага ліста Яна ўсплывала са статычнае вады. Марудзіць час… лятуць вякі… Траска ўсплывае — новы мацярык. Ня ведаюць спакою маракі. Лунае акіянам рыбін крык. НАФТАПРАВОД Паток ільсняны халепнай цячэ. Прыборны зрок пільнуе абмяленне. Хада падземная ўяўляецца лягчэй, Калі хавае ноч свае праменні. Нябачная, няспынная рака Слухмяна круціць колы механізмаў: Бульдозера, дарожнага катка І сродкаў трансагенства …

Шляхам жыцьця -

Шляхам жыцьця

Каб я князем быў… Каб я князем быў ўладарным Гэтых ніў і хат, — Быў бы князем гаспадарным, Вёў бы добры лад; На пасадным мейсцы б селі Права і закон, Праўду вечную ўсе б мелі — Вечавы свой звон. Не цягнуў бы я з падданых Крыўдай соль і хлеб, — Кожны сам сабе ад рана Малаціў бы цэп. Каб я сонцам залацістым Плаваў над зямлёй, Быў бы сонейкам вячыстым Летам і зімой. Не лажыўся б на разлогі Непраглядны цень, Асьвятляў бы ўсе дарогі Ўночы і удзень. Гадаваў бы ў вечным цьвеце Поле і лугі, Распаліў бы ўсе …

Песьні-жальбы -

Песьні-жальбы

Восенны дождж Сыплюцца кроплі часта і дробна, Ціха па стрэсе бубняць. Смутак наводзіць шум іх жалобны, Смутку таго не суняць. Хліпаньне, плюскат… Ночка глухая Цягнецца доўга, як год. Вецер заложны шуміць, не сьціхае, Жаласна сьвішча праз плот. Кружацца думкі, сон разганяюць, Мары наводзяць і сны, Волю далёкую мне ўспамінаюць, Дні маладыя вясны… Сыплюцца кроплі часта і дробна Ў сьцены, у вокны бубняць. Смутна іх песьня, плачу падобна, Смутку ж ніяк не суняць. *** Скора ў полі забушуе… Скора ў полі …

Матчын дар -

Матчын дар

10. Юдам Да вас, паны, што голасна крычыце Аб прыязьні сваёй да «беднага народу», Што раіце па-лісьсяму: «Маўчыце, Нядоўга вам дамо багацтва, волю, згоду», — Да вас мой гэты верш і словы ўсе благія, Бо слова вы адны, а справамі — другія. «Багацтва вам»… Няма вам нашай веры! Бо ў той жа год ліхі, як ў полі не ўрадзіла, Галоднаму на прокарм хлеба меры Аднэй ня далі вы. I злаялі няміла… Калі для нас жадаеце багацтва, Нашто зь бяздольнага зьдзіраеце апратку? Нашто ж тагды вы плодзіце жабрацтва, Дамы …

Вершы -

Вершы

Дзед Патухшымі вачыма Глядзіць на божы свет Стары, у крук сагнуты Як голуб, белы дзед. Пражыў на свеце многа: Без нечага сто год, За век пабачыў гора, Нямала вынес слот. Калісьці, да паўстання, Рабіў, цярпеў прыгон… К нямцом не раз віціны Ганяў па Нёмне ён. Меў сілу непамерну, Здаровы быў, як мур, Таму так жыва, з песняй Арэ сын родны шнур; Таму так — шчыры ў працы — Будуе Край унук, Адважны і бясстрашны, Не пакладае рук. А дзед жыве мінулым, Таемным і глухім, Гаворыць-бае казкі Аб даўнім і сівым: …

Пад сінім небам -

Пад сінім небам

Песьня Па вузкіх палосках, па нівах Ляціць яна ў сумную даль, I чутны ў яе пералівах Заўсёды — ці смутак, ці жаль. Ня шэпчуць ў задуме бярозы, Ня жаліцца рэчцы чарот — Не, гэта адвечныя сьлёзы Свае вылівае народ. Ня хіліцца ў полі каліна, Вітаючысь зь яснай зарой — Не, гэта гаруе дзяўчына Над доляй гаротнай сваёй. Ня ветры у полі шырокім Панура і глуха шумяць — Не, жней гэта горам глыбокім Цягучыя песьні зьвіняць. Відаць, што гаротна іх доля, Што шмат у іх жыцьці клапот, Бо ў песьнях нячутна ніколі …

Ягамосць

У кніжцы маёй безыменнай… У кніжцы маёй безыменнай, над вершам маім безназоўным, на белай як снег паперы сузор'е ўзышло з трох зорак — трынаццатым знакам сэрца. Ды я з той пары самотны, начамі сачу за небам — у пыле нямых сузор'яў там з лукам Стралец блукае. Замова ад Курапат дзедавы жорны чорны — матчын парог-абярог вырасці з маіх ног стаміўся я ад дарог Пан Бог іх прайсці не змог хоць кажуць душу ўбярог ды крыжам ля Менску злёг Я яшчэ не попел… я яшчэ не попел і не прысак пакахай мяне такім як …

Стихи

«На древней родине раскидистые клены...» На древней родине раскидистые клены Неслышно начинают облетать На рыжую траву, на мох зеленый, Калитки, и запруды, и на гать. Земля глядит озерами-глазами На ясный мир, что замер в красоте. Так чисто, словно свет просторы залил, Так тихо, словно нет людей нигде. Извечная моя! В студеных росах, Как год назад, мильоны лет - увы! - Бросает осень золотые косы, И зиму кличет желтый плач листвы. Морозит губы горький вкус рябины, Целую их, холодные как лед. О, вы, …

Кацярына

ІV Каля гары, над ярам-долам, Як старцы, ўзняўшы сваю голаў, Дубы з гетманшчыны стаяць. Грабелька ў яры, вербы ў рад, Ставок пад крыгаю ў няволі, У ім палонка - ваду браць, Як круг чырвоны чырванее, - З-за хмары сонца ўсплыло; Надзьмуўся вецер, - як павее! Няма нічога, скрозь бялее... Ды толькі ў лесе загуло. Раве, свішча завіруха, Па лесе завыла; Як бы мора, бела поле Снегам закаціла. Выйшаў з хаты карбаўнічы Лесу аглядаці, Ды куды там! Гэткі розрух! Свету не відаці. «Эге, бачу, што за немач! Ліха …

Паэзія розных гадоў

ІV Зямля дзядоў! Гудуць на ліпах пчолы, За штосьці птушкі сварацца ў садах. Вось дом стары. Два клёны і таполя, Як старыкі аперліся на дах. Сабака спіць паміж чырвоных макаў, І гарлачы сышліся на сукі Паміж сабой аб нечым пабалакаць, Пагрэць на сонцы старыя бакі. Туляўся ў свеце як па пеклу Марка, А тут сустрэнуць жартама "дубцом", "З каня" ля шулаў пачастуюць чаркай І павядуць, гамонячы, у дом. Бабуля у старым сваім уборы (Крывёй не родная, а як свая) Пачне неміласэрна лаяць горад, І за плячыма …

Мая Іліяда

Крумкачы Стаяў жахлівы позні лістапад. Навекі зніклі лебедзі з каналаў, А з сэрца знікла радасць. І вясна З каханнем і з птушынай прагнай песняй Была далей, чым маладосць мая. Чым горш, тым лепш. Таму я не пайшоў На вуліцы, дзе маладосць спявала, А кінуўся да кручаных завулкаў І заглыбіўся ў іх. Старая Рыга Мяне ўзяла, як змучанага сына. Я ведаў, што яна мяне суцешыць. Калі ж не зможа даць спакой жыцця, Дык дасць спакой хоць небыццём стагоддзяў. І я выходзіў зноў на тыя ж вулкі, І зноў, і зноў. І …

Матчына душа -

Матчына душа

Заяц варыць піва Туман плыве з нізіны сівы Над нівай голай і пустой. "Глядзіце, заяц варыць піва", - Жартуюць людзі між сабой. А я відушчым бачу зрокам, Як ён прысеў каля агню, Трыгубы, шэры, касавокі, І піва варыць з ячмяню. Яліна іскрамі страляе, А ён прыладзіў кацялок І трэскай варыва мяшае, Каштуе, сплёўвае набок. І піва заяц варыць густа, А на закуску - бурачок, Трава, заечая капуста, Галін асінавых пучок. З зайчыхай вып'юць па маленькай І дзеткам трошкі паднясуць, Пужлівым галаском таненькім …

Вячэрнія ветразі -

Вячэрнія ветразі

Баявыя вазы Драч крычыць. Туманы, як мора, За ракой на лугах ляглі. Прагна слухаю. З цемры чорнай Далятае голас зямлі. Непакорлівы. Рэзкі. Забыты. Крык аб помсце. Пагроза. Прызыў... Драч крычыць быццам недзе ў жыце, Ледзьве чутна рыпяць вазы. Ты адкуль, драчыная песня? Можа, з тых далёкіх часоў, Калі сотняй вазоў напрадвесні Йшоў Вашчыла граміць паноў. З мужнай песняй адчаем і верай Войска продкаў на ворага йшло. Хлебнік - з дзідай, смаляр - з сякераю, Каб на працу падобна было. Пад зарнічным святлом …

Быў. Ёсць. Буду -

Быў. Ёсць. Буду

"Абяцаюць нам новы раскошны дом..." Абяцаюць нам новы раскошны дом, Але тут нам жыць і канаць, Тут пад кожным навекі здабытым бугром Нашы продкі забітыя спяць. Яны аддалі нам меч і касу, Слова з вуснаў, цяпер нямых... І нам немагчыма пайсці адсюль І пакінуць са смерцю іх. Паэт Брусок спявае ціхую малітву, Ды зрэдку іскру кіне над сабой - Пакуль нажы не зазвіняць у бітве І шаблі горда не ўзнясуцца ў бой. Няма ў яго ні вастрыя, ні джала, Патрэбен ён хіба сярпам крывым, Пакуль у похвах спяць усе кінжалы, …

Предложения

Фэнтези

На страница нашего сайта Fantasy Read FanRead.Ru Вы найдете кучу интересных книг по фэнтези, фантастике и ужасам.

Скачать книгу

Книги собраны из открытых источников
в интернете. Все книги бесплатны! Вы можете скачивать книги только в ознакомительных целях.