Вампір у Сасэксе

Дойль Артур Конан

Дойль Артур Конан - Вампір у Сасэксе скачать книгу бесплатно в формате fb2, epub, html, txt или читать онлайн
Размер шрифта
A   A+   A++
Читать
Cкачать

Артур Конан Дойл

Вампір у Сасэксе

Холмс уважліва прачытаў запіску, якую даставілі з апошняй поштай, і, каротка хмыкнуўшы, што ў яго абазначала смех, перакінуў яе мне.

— Мяркую, што больш недарэчную мешаніну з сучаснасці і старадаўніх забабонаў, здаровага сэнсу і буйнай фантазіі ўявіць цяжка, — сказаў ён. — Што вы пра гэта думаеце, Ўотсан?

Я прачытаў наступнае:

Олд-Джуры, 46

19 лістапада

Адносна вампіраў.

Шаноўны сэр!

Наш кліент, містэр Роберт Фэргюсан, кампанія “Фэргюсан і Мюрхэд”, пастаўшчыкі гарбаты на Мінсінг-лэйн, зрабіў запыт адносна вампіраў. Паколькі нашая фірма займаецца выключна ацэнкай машыннага абсталявання, гэтае пытанне не ляжыць у сферы нашай кампетэнцыі, і мы параілі містэру Фэргюсану звярнуцца да вас і выкласці ўсе факты. Мы не забылі вашага паспяховага расследавання справы Матыльды Брыгс.

З павагай,

Морысан, Морысан і Дод

— Матыльда Брыгс — не імя юнай дзяўчыны, Ўотсан, — задуменна сказаў Холмс, — а назва карабля. З гэтай справай звязаны таксама аграмадны пацук з Суматры, але да такой гісторыі свет яшчэ не гатовы. А што мы ведаем пра вампіраў? Ці ляжыць гэта ў сферы нашай кампетэнцыі? Канечне, гэта лепш за нуду і бяздзейнасць, але мы, падаецца, трапілі ў казку братоў Грым. Падайце, калі ласка, кнігу, Ўотсан, зірнем, што там пад літарай “В”.

Я адкінуўся назад і дастаў тоўсты даведнік, пра які ён казаў. Прыладзіўшы яго на каленях, Холмс нетаропка, з любоўю пачаў гартаць запісы старых справаў, перамяшаныя з унікальнымі звесткамі, сабранымі ім самім.

— Вандроўка “Глорыі Скот”, — чытаў ён. — Брудная справа. Прыгадваю, вы рабілі запісы пра яе, Ўотсан, хаця вынік вашай працы не даў мне падставаў павіншаваць вас з поспехам… Віктар Лінч, махляр… Варан, вялізная яшчарка… Надзвычай цікава было! Вікторыя, прыгажуня-цыркачка… Вандэрбілт і ўзломшчык... Вужы... Вайгар, цуд у Хамэрсміце. Вось яно! Стары добры даведнік. Іншага такога не знойдзеш. Паслухайце, Ўотсан. Вампірызм у Венгрыі… Ці вось яшчэ — вампіры ў Трансільваніі!..

Ён захоплена і ўважліва гартаў старонкі, але неўзабаве з прыкрасцю адкінуў даведнік.

— Лухта, Ўотсан, лухта! Што нам рабіць з хадзячымі мерцвякамі, якія заганяюцца ў магілу толькі калом у сэрца? Вар’яцтва нейкае.

— Але ж вампіры — неабавязкова мерцвякі, — сказаў я. — І жывыя могуць паводзіць сябе гэтак жа. Я, прыкладам, чытаў пра старых, што пілі кроў немаўлятак, каб вярнуць сабе маладосць.

— Вашая рацыя, Ўотсан. Тут таксама пра гэта пішуць. Але ці варта сур’ёзна ставіцца да такіх рэчаў? У сваёй дзейнасці я абедзвюма нагамі стаю на зямлі і не збіраюся штосьці мяняць. Рэальнага свету нам цалкам дастаткова, так што абыдземся без прывідаў. Баюся, мы не можам сур’ёзна паставіцца да просьбы містэра Фэргюсана. А гэты ліст, мабыць, ад яго і здольны праліць святло на ягоную праблему.

Ён падняў ліст, што ляжаў на стале незаўважаным, пакуль Холмс быў заняты першым. Мой сябар пачаў чытаць яго з паблажлівай усмешкай, што паступова змянілася выразам напружанай цікавасці і ўвагі. Прачытаўшы, ён сеў, заглыблены ў думкі; аркуш свабодна павіс у яго паміж пальцамі. Урэшце, рэзка ўздрыгнуўшы, ён абудзіўся ад задуменнасці.

— Чызмэн, Лэмберлі. Дзе знаходзіцца Лэмберлі, Ўотсан?

— Гэта ў Сасэксе, на поўдзень ад Хоршэма.

— Не вельмі далёка, праўда? А Чызмэн?

— Я ведаю гэтыя мясціны. На кожным кроку — старадаўнія дамы, названыя ў гонар тых, хто збудаваў іх стагоддзі таму. Там ёсць Одлі, і Харві, і Карытан — самі людзі забытыя, але іх імёны жывуць у назвах дамоў.

— Сапраўды, — суха сказаў Холмс.

Гэта была адна з асаблівасцяў яго гордага і незалежнага характару: хаця ён вельмі хутка запамінаў і ўкладаў у галаве любую новую інфармацыю, ён вельмі рэдка дзякаваў за гэта таму, ад каго яе атрымаў.

— Думаецца, мы будзем ведаць значна больш пра Чызмэн у Лэмберлі, калі скончым справу. Ліст, як я і меркаваў, ад Роберта Фэргюсана. Дарэчы, ён піша, што знаёмы з вамі, Ўотсан.

— Са мной?

— Чытайце самі.

Ён падаў мне ліст праз стол. Зваротны адрас быў: “Чызмэн, Лэмберлі”.

Я пачаў чытаць:

“Шаноўны містэр Холмс!

Мне параілі звярнуцца да вас мае юрысты, але справа ў мяне настолькі далікатная, што яе вельмі складана выкласці на паперы. Яна датычыць майго сябра, ад чыйго імя я выступаю. Гэты джэнтльмен ажаніўся пяць гадоў таму з лэдзі родам з Перу, дачкой перуанскага гандляра, з якім ён сустракаўся з нагоды імпарту нітратаў. Жанчына яна надзвычай прыгожая, але яе іншаземнае паходжанне і нетутэйшае веравызнанне выклікалі непаразуменне ў інтарэсах і пачуццях паміж мужам і жонкай. Праз гэта яго каханне неўзабаве прайшло, і ён пачаў думаць, што саюз іх, мажліва, быў памылкай. Ён адчуваў, што некаторыя асаблівасці яе характару ён ніколі не здолее зразумець альбо прыняць. Гэта было балюча яшчэ і таму, што яна кахала яго, кахала вельмі аддана і шчыра.

Цяпер я перайду да моманту, які падрабязней патлумачу пры нашай асабістай сустрэчы. У гэтым лісце я акрэсліваю агульную сітуацыю, каб ведаць, ці зоймецеся вы гэтай справай. Апошнім часам жонка майго сябра пачала паводзіць сябе вельмі дзіўна, зусім не так прыязна і лагодна, як заўсёды. У майго сябра гэта другі шлюб, а ад першага ён мае сына. Хлопчыку цяпер пятнаццаць, гэта вельмі мілы і ласкавы падлетак, хаця і калека праз няшчасны выпадак у дзяцінстве. Двойчы жанчына накідвалася на няшчаснага хлопца, прычым без аніякіх на тое падставаў. Аднойчы яна ўдарыла яго палкай, ад чаго на ягонай руцэ застаўся вялікі рубец. Але гэта нішто ў параўнанні з яе стаўленнем да ўласнага дзіцяці, цудоўнага хлопчыка, якому няма і году. Прыблізна месяц таму нянька была вымушаная пакінуць дзіця без нагляду на некалькі хвілінаў. Раптам яна пачула яго гучны крык, нібы ад болю, і паспяшалася назад. Калі яна забегла ў пакой, то ўбачыла сваю гаспадыню, якая схілілася над сынам: без сумневаў, яна ўкусіла яго за шыю. На шыйцы дзіцяці была невялікая ранка, з якой струменіла кроў. Нянька была так уражаная, што хацела паклікаць мужа, але жанчына ўпрасіла яе не рабіць гэтага і дала пяць фунтаў за маўчанне. Ніхто нічога не патлумачыў, і на нейкі час гэта забылася.

Тым не менш, здарэнне зрабіла на няньку жудаснае ўражанне, і з таго часу яна пачала пільна сачыць за сваёй гаспадыняй і больш уважліва глядзець дзіця, якое пяшчотна любіла. Ёй здавалася, што маці, у сваю чаргу, сочыць за ёю і падпільноўвае момант, калі можна будзе дабрацца да немаўляткі. Удзень і ўначы нянька ахоўвала дзіця, і ўдзень і ўначы маці, насцярожаная і маўклівая, здавалася, перабывала ў чаканні — як воўк у чаканні ягняці. Гэта, канечне, гучыць неверагодна, але я малю вас паставіцца да справы сур’ёзна, бо і жыццё дзіцяці, і душэўнае здароўе бацькі залежаць ад гэтага.

Урэшце надышоў жахлівы дзень, калі муж даведаўся пра ўсё. Нервы нянькі не вытрымалі, яна не магла больш цярпець напружанне і шчыра прызналася гаспадару. Яму гэта здалося страшнай казкай, як, магчыма, здаецца і вам цяпер. Ён ведаў сваю жонку як адданую яму жанчыну і, калі забыцца пра яе напады на пасынка, адданую маці. Навошта ёй было раніць уласнае дзіця? Ён сказаў няньцы, што яна трызніць, што яе падазрэнні вар’яцкія, а такі нагавор на гаспадыню недапушчальны. Падчас размовы да іх данёсся раптоўны крык. Нянька і гаспадар кінуліся разам у дзіцячы пакой. Уявіце сабе яго пачуцці, містэр Холмс, калі ён убачыў, як яго жонка ўстае з каленяў ад дзіцячага ложка… і кроў — кроў на безабароннай дзіцячай шыйцы і прасціне. З крыкам жаху ён павярнуў жончын твар да святла і ўбачыў кроў на яе вуснах. Гэта была яна, без усялякіх сумневаў яна. Яна піла кроў беднага дзіцяці!

Такія вось акалічнасці справы. Цяпер жонцы не дазволена пакідаць пакой. Ніхто нічога не патлумачыў. Муж амаль звар’яцеў. Ён і я ведаем пра вампіраў вельмі мала, хіба толькі назву. Мы думалі, што гэта дзікая казка чужынскіх краінаў. І цяпер тут — у самым сэрцы Англіі, у Сасэксе… Але ўсё гэта можна абмеркаваць з вамі зранку. Вы не адмовіцеся сустрэцца са мной? Пагодзіцеся скарыстаць свае незвычайныя здольнасці, каб дапамагчы разгубленаму і напаўзвар’яцеламу чалавеку? Калі так, калі ласка, дашліце тэлеграму на імя Фэргюсана (Чызмэн, Лэмберлі), і я буду ў вас а дзясятай.

Скачать книгуЧитать книгу

Предложения

Фэнтези

На страница нашего сайта Fantasy Read FanRead.Ru Вы найдете кучу интересных книг по фэнтези, фантастике и ужасам.

Скачать книгу

Книги собраны из открытых источников
в интернете. Все книги бесплатны! Вы можете скачивать книги только в ознакомительных целях.